و نيز فرمود : كُلُّ مُقْتَصَرٍ عَلَيْهِ كافٍ . « 1 » به اندازه‌اى كه بتوان قناعت نمود ، بس است . و نيز فرمود : الْقِناعَةُ مَالٌ لايَنْفَدْ . « 2 » قناعت ، گنجى است كه تمام نمىشود . 3 - بيشتر كشورهاى اسلامى ، تنها نام اسلام را با خود دارند ولى قوانين و رهنمودهاى دين اسلام در آنجا حاكم نمىباشد . بنابراين قرآن كريم دو نوع گشايش را براى دو گروه در نظر مىگيرد : الف - رفاه و آسايش براى خوبان كه همراه با بركات است . ب - رفاه و گشايش براى كافران كه خالى از بركات است . نعمت‌هاى ناپايدار سبب غفلت و غرور و گردنكشى مىشود . خداوند اين رفاه مادى و زياده‌طلبى را ، وسيلهء پرشدن مهلت پيمانهء آنان قرار داده است و درِ لطف را به روى آنان بسته است ؛ زيرا زياده خواه و آزمند ؛ نيازمند حقيقى است هر چند مالك همهء دنيا باشد ؛ و قناعت پيشه بىنياز حقيقى است هر چند محتاج ديگران گردد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : حُرِمَ الْحَرِيصُ خَصْلَتَيْنِ وَ لَزِمَتْهُ خَصْلَتانِ : حُرِمَ الْقَناعَةَ فَافْتَقَدَ الرَّاحَةَ ، وَ حُرِمَ الرِّضا فَافْتَقَدَ الْيَقينَ . « 3 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 395 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 475 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 161 ، باب 128 ، حديث 6 ؛ الخصال : 1 / 69 ، حديث 104 .